سيم وکابل وتاريخچه ساخت درجهان
-
تخستين كاربرد انرژي
برق، تامين روشنايي بود كه در دهه 1850 عملي شد. به طوري كه اماكن
عمومي، ايستگاههاي قطار و فانوسهاي دريايي نزديك ساحل، از روشنايي
الكتريكي برخوردار شدند. در اين دوران ولتاژ الكتريكي پايين بود و
الكتريسيته به وسيله سيمهاي معمولي منتقل ميشد. با اختراع و تكميل
ژنراتور و بهره گيري از انرژي آب و سوختهاي فسيلي در ماشينهاي بخار،
زمينه بهرهگيري از انرژي الكتريكي افزايش يافت و همزمان با پيشرفتهايي
كه در زمينه استفاده از برق متناوب a.c. و تبديل ولتاژهاي كم به
ولتاژهاي زياد به دست آمد برنامه انتقال الكتريسيته به نقاط دورتر در
دستور كار قرار گرفت و شبكههاي الكتريكي ايجاد و رو به گسترش گذاشت،
در همين روند بود كه استفاده از كابل نيز آغاز ش
كابل در
جهان در سال 1876 اندیشه تولید كابل با روكش لاستیكی به مرحله اجرا
درآمد. در این مرحله چند رشته سیم مسی را به هم
تابیده و با نوعی كائوچوی طبیعی به نام « گوتاپرچا » (Guttapercha )
روكش میكردند . در سالهای نخست دهه 1880 كابلهای ساخته شد كه با مواد
نفوذناپذیر در برابر آب عایق و روكش شدند. از آن پس استفاده از مواد
دیگر متداول گردید . بدین ترتیب میتوان ادعا كرد كه صنعت كابلسازی،
نزدیك به 125 سال پیشینه دارد .در آن زمان، فرآیند ساخت كابل بدین شكل
بود كه ابتدا یك ماده عایق با خاستگاه گیاهی را به دور رسانا پیچیده آن
را در دمای 130-140 درجه سانتیگراد خشك و سپس آن را با مواد روغنی؛
رزین یا موم اشباع میكردند و سرانجام با سرب روكش مینمودند. اما در
سال 1887 شیمیدانها از راه سنتز مواد عایقی جدید موفق به تهیه مادهای
به نام « باكلیت» شدند كه ارزانتر از لاستیك بود. در همین دوران
شبكههای با ولتاژ بالاتر نیز جای خود را باز كرده بودند به طوری كه در
سال 1898، نخستین كابل 10 كیلوولت سه رشتهای . برای یك شبكه برق
متناوب سه فاز ساخته شد